Benno’s verbondenheid met paarden

Hallo. Ik ben Benno Oude Bos. Geboren 10 december 1953. Geboren en getogen in Oldenzaal, instructeur van Stichting Manege ’t Roessingh. Een manege waar ik al meer dan dertig jaar aan verbonden ben. Samen met Judy, Jan en Paul hebben we een gouden speld gekregen bij ons 25-jarig in dienst zijn van de Stichting.

Benno met Orion

Paarden zijn mijn hobby, sport en werk maar andere aspecten zoals fokkerij, gezondheid, welzijn en voeding hebben ook mijn aandacht. Vandaar, dat ik het wat lastig vind om over dit onderwerp een aspect te kiezen om over te schrijven. Herinneringen van dertig jaar paardenliefhebberij komen dan voorbij, dan kan ik wel blijven schrijven. Vandaar dat ik onderstaande vorm van vraag en antwoord gekozen heb.”

Hoe is mijn liefde voor paarden begonnen?
,,Ieder begint met het kijken en bewonderen van grote en sterke dieren, vaak in zijn of haar jeugd. Ik ook. Rond mijn twaalfde verjaardag kwam er bij ons een pony met de naam Julia. We oefenden behoorlijk veel (met broer en zus een pony). Iets later kreeg ik ‘Heidi’, dat was mijn eerste paard. “

Wat voor een paard was het?
,,
Heidi was een bruinschimmel, waarmee ik eerst in De Lutte naar de rijvereniging ging.
Oldenzaal bleek ook een eigen rijvereniging te hebben en daar werd ik lid. Heidi bleek goed te kunnen springen en eigenlijk heb ik met haar steeds vooruitgang weten te boeken als ruiter.
In 1968 werd ik met haar kampioen van Oldenzaal. In 1970 ging het met het bedrijf van mijn ouders zo moeizaam dat de paarden en pony’s verkocht werden. Ondertussen zocht ik overal paarden en pony’s om te verzorgen.”

Manege
,,Op mijn achttiende werd ik sportruiter en op mijn 25ste jaar instructeur van toen nog de N.K.B. F.P.G instructeur. Bij manege ’t Roessingh heb ik mijn stage gelopen. Na nog wat studeren bij de academie voor fysiotherapie heb ik in 1983 besloten dat ik op de manege wilde werken omdat dit het beste bij mij past en dat doe ik nu nog. Met veel plezier.

Op de manege zie je leerlingen uit vele geledingen van de samenleving. Op basis van halve uren bouw je rijvaardigheid, condities en contacten op tot zo zelfstandig mogelijk. Mensen komen soms in uurlessen te rijden waar je het niet van verwacht.
Lang niet alles is vanzelfsprekend, veel moet in de hand gehouden worden op basis van goede afspraken en regelmatig oefenen. Juist deze discipline heeft mij ook het meest gebracht.”

Wat is het leuke aan lesgeven?
De ‘goede kant’ van het rijden naar boven zien te krijgen. Dit is niet altijd het geval maar als het lukt is dit wel heel leuk!

12 december 1984: Benno Oude Bos, Barbara Bos, Mieke van Kalkar, Alexandria Jeffrey, Puck en Annemarie Wolbert.

Kun je iets vertellen over de Benno fanclub van vroeger?
,,
Mieke, Annemarie, Barbara, Alexandra waren de ‘harde’ kern van dit groepje. Misschien mag ik Frederieke er ook nog bij rekenen. Echt leuke meiden die allemaal ook nog rijden konden. Competitief en strijdlustig, dus vaak een snelle buitenrit waarbij niemand van tevoren kon zeggen wie nu wie versloeg. We schreven voor of daarna openbare stukjes als muurkrant, wat we allemaal beleefd hadden. Heel leuk, spontaan, fris en eerlijk. Naarmate men ouder wordt, kiest ieder zijn eigen weg. Dan vervalt een vrijdagmiddaggroep en treden weer anderen in hun voetsporen.”

Kun je wat zeggen over de werkzaamheden en het team?
,,Ik ben heel vaak verrast omdat veel ouders mij zien als de eigenaar van de manege. Dat is niet zo. Wel ben ik betrokken bij veel lessen en regelingen maar de manege kent een team van instructeurs/trices die voor de hele voortgang verantwoordelijk zijn. En het bestuur niet te vergeten!

Met veel plezier maak ik deel uit van dit prachtige team. Met de vrijwilligers en stagieres vormen we een hecht gezelschap die het werk goed aan kan. Want laat ik wel zeggen: paardrijden en mensen met een beperking gaat niet automatisch samen en goed.
We bekijken veel situaties op veiligheid. Gelukkig hebben we goede paarden die de leerlingen veel rijplezier kunnen geven. De vaardigheden worden door onze begeleiding opgebouwd van een half uur naar een heel uur rijden.

Hobby’s
Mijn hobby is het rijden van springpaarden. Thuis hebben Judy (Benno is al jaren getrouwd met Judy, red.) en ik ongeveer twintig paarden gefokt. Nu hebben we nog enkele jonge paarden uit de nafok van Berta, tweede stammoeder. Mijn tweede hobby is het verzorgen en in conditie brengen van paarden en mijn derde hobby is het op wedstrijd gaan, springen.

De vierde hobby is het onderhouden van de middelen die hierbij horen.Gezondheid bij mens en dier, met name paard en ruiter, interesseert me tot in de finesses. Bijvoorbeeld de conditie van een paard opvoeren en de medicatie verminderen.

Heb je, naast paarden, andere hobby’s?

Archeologie en geologie

,,Van oudsher heb ik nog iets met archeologie en geologie. Het verzamelen van stenen, fossielen, oude gebruiksvoorwerpen vind ik prachtig. Wel moet zich de gelegenheid voordoen, dus vaak met vakanties.”

Paard Orion was je favoriet?

,,Orion was mijn laatste hoog gekwalificeerde springpaard. Na in aanvang van Orion te zijn afgebokt werd dit 1.78 cm grote springpaard steeds beter te rijden en hebben we successen geboekt. Zeker een van mijn mooie ervaringen met Orion was een springmiddag bij Albert Voorn.

Een geweldige ervaring met een totaal andere insteek in het paardrijden. Nadien ook even het beoogde succes in de Z categorie te hebben geproefd werd het paard verkocht. Zo gaat dat meestal als iets goed gaat. Een slecht lopend paard wil niemand.

Dit paard had een ongelofelijk springvermogen. Een sterk karakter en voldoende oefening in de benen. Zo wil ik nog wel enkele paarden opbouwen. Ieder paard mag zijn niveau bij mij aanwijzen, ik laat me nog steeds verrassen.

Mocht iemand nog iets willen weten, over paarden natuurlijk, dan wil ik best nog iets uit mijn ervaring vertellen.”

Tot ziens in de manege!


Terug naar Interviewoverzicht